کد خبر: ۳۶۵۲۰۳۵

تاریخ: ۲۰ مهر ۱۳۹۶ - ۱۰:۱۶

/قرآن؛ کتاب سعادت/

توفیق برپایی نماز؛ درخواست حضرت‌ ابراهیم برای خود و فرزندانش

گروه معارف: در آیه 40 از سوره مبارکه ابراهیم می‌خوانیم که این پیامبر اوالولعزم از درگاه باریتعالی با دعای «رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي» توفیق برپایی نماز را برای خود و فرزندانش از درگاه باریتعالی درخواست می‌کند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از زنجان، خدای متعال قرآن را به عنوان چراغ هدایت برای نوع بشر فرستاده تا سعادت جاودانی او را در همه ابعاد تامین کند.

در آیه ۸۲ از سوره مبارکه الاسراء می‌خوانیم: «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا»؛ «و ما آنچه را براى مؤمنان مايه درمان و رحمت است از قرآن نازل مى ‏كنيم و[لى] ستمگران را جز زيان نمى‏ افزايد».

لازم است بدانیم که ثواب‌ها و فضیلت‌ها و پاداش‌هاى مهمى که براى تلاوت قرآن یا سوره‌ها و آیات خاصى نقل شده هرگز مفهومش این نیست که انسان آنها را به صورت اوراد بخواند و تنها به گردش زبان قناعت کند. بلکه خواندن قرآن براى فهمیدن، و فهمیدن براى اندیشیدن و اندیشیدن براى عمل است .اتفاقا هر فضیلتى درباره سوره‌اى یا آیه اى ذکر شده تناسب بسیار زیادى با محتواى آن سوره یا آیه دارد.

چهاردهمین سوره قرآن مجید در ترتیب تلاوت سوره‏‌ها، سوره ابراهیم است. این سوره با حروف مقطعه «الر» آغاز شده و در اولین آیه به قرآن که برای هدایت نوع بشر فرستاده شده، اشاره دارد.

این سوره به ارسال حضرت موسی به سوی قومش اشاره دارد، همچنین قوم نوح و عاد و ثمود و تاکید دارد که پیامبران در دعوت قوم خود به سوی باریتعالی خود را تافته جدا بافته ندانسته و اذعان دارند که «إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ» که این مساله در آیه 11 از این سوره مبارکه بیان شده است.

در آیات بعدی به ویژگی‌های دوزخ که به کافران وعده داده شده اشاره می‌شود و در آیه 24 از قول خدای متعال به عنوان «كَلِمَةً طَيِّبَةً» نام برده و مثل آن را «كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ» عنوان کرده است.

در آیه 31 از این سوره مبارکه خدای متعال بر اقامه نماز و انفاق اشاره کرده و می‌فرماید: «قُلْ لِعِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خِلَالٌ»؛ «به آن بندگانم كه ايمان آورده‏ اند بگو نماز را بر پا دارند و از آنچه به ايشان روزى داده‏ ايم پنهان و آشكارا انفاق كنند پيش از آنكه روزى فرا رسد كه در آن نه داد و ستدى باشد و نه دوستيى».

در سه آیه بعدی به نعمت‌های الهی اشاره کرده و از آیه 35 به داستان حضرت ابراهیم (ع) می‌پردازد و در آیه 40 به ذکر دعایی از این پیامبر اولوالعزم به درگاه الهی اشاره دارد که آن حضرت فرمود: «رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي».

در آیه 41 نیز دعای آن حضرت که معمولا در قنوت نمازها خوانده می‌شود که به درگاه الهی عرض کرد: «رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ»؛ «پروردگارا روزى كه حساب برپا مى ‏شود بر من و پدر و مادرم و بر مؤمنان ببخشاى».

در آیات بعدی نیز بار دیگر به برخی از ویژگی‌های هولناک روز قیامت و جهنم اشاره شده و در آیه پایانی نیز بار دیگر بر رسالت هدایت‌گرانه قرآن کریم پرداخته است.

در برخی از منابع آثار و برکاتی برای قرائت آیات این سوره مبارکه ذکر شده که از جمله آنها می‌توان جهت رفع گریه و بی‌تابی کودک، جهت از شیرگرفتن آسان طفل، مطیع کردن زیردستان، آسان شدن تعلیم، درمان درد مفاصل و جهت حفظ از هر چیز ترسناک را نام برد.